movie review: x-men apocalypse

Hahaha it's so funny! Don't get me wrong, I love the X-Men franchise. I love the comic books. I love the cartoons, na madalas maging sanhi ng pag-aaway namin ng Tatay ko noon. I waited for this film ever since I saw that scene after the Days of Future Past credits. And so I watched as soon as I can. And I enjoyed it. But it's so funny!

(This post is full of spoilers, if you care)

OK sisimulan ko itong review with an observation. Sigurado ako, napansin nyo rin: mukhang may sakit si Apocalypse. Right???

Nag-expect ako, ngunit nabigo. Sa scene after credits ng Days of Future Past unang pinakita si En Sabah Nur (real name ni Apocalypse) and it's equal parts scary and exciting. Mala-origins first look, check. Blue skin, blue lips, check. Show of power, check na check ( gumagawa siya ng pyramids like it's his pasttime).

Screencap from Youtube.

Sa comic books, eto si Apocalypse. Hindi mo gugustuhing masalubong siya sa eskinita. Menacing, check. Mukhang masungit, check. Mukhang mamatay-tao, check. Mukhang gugunawin nya ang mundo any moment, check na check.

http://www.carrollconews.com/

So anong nangyari?

indierevolver.com

Eto na si En Sabah Nur. Mapapa-Hala yan na yun??? ka na lang. Mukha siyang may karamdaman. Mukha siyang may diarrhea AND constipation sabay. Mukha syang cosplayer na not feeling well. Mukha syang mas mauuna pang mamatay bago sya maghasik ng lagim. Hindi mo siya seseryosohin.

Apocalypse: Everything they've built will fall! And from the ashes of their world, we'll build a better one!
You: Haha ok!

So yun nga, obligado kang takutin ang sarili mo kapag lumilitaw si Apocalypse because he can't scare you for real. Which is what I did, so kahit papano na-enjoy ko na rin. Pero hindi ko talaga mapigilang maisip, habang pinanonood si Apocalypse, na marami akong kakilala na mas kayang gampanan ang role na kapani-paniwalang end of the world na talaga, gaya nung isang classmate ko noong college, yung dati kong ka-officemate, at yung isa ko pang ex-officemate na namayapa na.

The movie started sa loob ng isang pyramid with Apocalypse undergoing what must have been a session with Vicky Belo in the olden times. Kailangan nya ng bagong katawan kaya ililipat nya nag kanyang consciousness sa katwan ng isang mutant para maging mas malakas siya. Eh nagkaabirya dahil may mga pakialamerang guards na panira ng trip. Hala in the blink of an eye nagunaw ang pyramid at nalibing ang natutulog na si Apocalypse.

Jump to 1983. Isa-isang ipinakilala ang mga mutants for this movie. Cyclops, Angel, Psylocke, Storm. Si Sansa ang gumanap na young Jean Grey. Tuluyan nang naging PWD si Professor Charles Xavier. Si Mystique, busy. Si Kuya mong Magneto nagtrabaho na sa pabrika.

Ngunit isang character ang nakapukaw ng aking atensyon at ito ay si Nightcrawler, and let me make another observation:

Screencap from Youtube.

Mukha siyang gutom.

Forgive my ignorance, ngunit di ko malaman kung arawan ba ang swelduhan kay Nightcrawler at hindi pa sya nakapag-almusal bago mag-shooting. I'm not body shaming OK, dahil hindi ang payatin nyang katawan ang napansin ko kundi ang kanyang panghihina. Gusto ko talaga syang bigyan ng Enervon. At least confident si Apocalypse na may matatalo syang mutant at least one.

Ayun palakad-lakad si Apocalypse sa Egypt hoping to recruit some mutants for his cause, which is world domination. Namatay kasi yung original nyang four horsemen nung matabunan sa pyramid so kailangan nya ng bagong mauuto. Maikokompara si Apocalypse sa kaibigan mong nag-nenetworking, masigasig sa paghanap ng recruit.

Sakto naman nasalubong nya si Storm, na isang small-time mandurukot. Seriously, si Storm parang shunga. Ginamitan nya na ng powers nya ang pandurukot, pero nahuli pa rin siya WTF Storm?

You would think na si Apocalypse ay choosy sa magiging 4 horsemen, but no. Parang kung sino ang masalubong nya, yun na. Nung nasalubong nya si Storm nirecruit nya agad walang tanong-tanong, ni walang background check, samantalang mandurukot si Storm and not a good one at that.

Matapos ang napakahabang pagkakatulog ni Apocalypse, ang una nyang ginawa ay tulad rin ng ginagawa natin matapos magising: manood ng TV. So naupdate sya sa kalagayan ng mundo at hindi nya ito nagustuhan. In fact, uminit ang ulo nya sa mga tao at sa mundo in general. Napikon talaga siya sa mga napanood nya. Kaya gugunawin nya ang mundo!

Apocalypse: Everything they've built will fall! And from the ashes of their world, we'll build a better one!
Storm: Hmm sure, want some Coke?

In fairness kay Storm kahit busy mandukot sinamahan nya pa rin si Kuya hanggang sa natunton nila si Psylocke, na agad-agad rin nag-sign up.

Apocalypse: Dagdagan ko powers mo! Wanna come with me?
Psylocke: OK
Storm: *Looks on fiercely*

Agad-agad nagpalit ng costume si Psylocke at parang handang-handa na syang magswimming. Mga konting lakad pa nakarating naman silang tatlo kay Angel, yung lalaking may pakpak.

Psylocke: Yan si Angel kaso sira na ang pakpak nya.
Apocalypse: Sige keri na yan. Gawan ko siya ng bagong pakpak.
Angel: OK
Apocalypse: *pinalitan ng bakal ang feathers ni Angel*
Angel: Thanks.
Psylocke: *Looks on fiercely*
Storm: *Looks on fiercely*

Si Kuya mong Magneto na nagtatrabaho sa pabrika ng tansan at nagpapanggap na normal human, aksidenteng nabuking ng mga workmates nya and agad-agad siyang isinuplong sa kapulisan. Isang tingin mo pa lang sa asawa't anak ni Magneto alam mong mamamatay sila. So yun pinana sila ng mga pulis.

Eh di syempre mainit uli ni Kuya mong Magneto pero biglang dumating si Apocalypse na hindi pa natapos sa pagrecruit.

Magneto: Who the fuck are you?
Apocalypse: Come and see.
Magneto: OK join na ako.
Angel: *Looks on fiercely*
Psylocke: *Looks on fiercely*
Storm: *Looks on fiercely*

Ngayong complete na ang Apocalypse & Friends, handa na syang maghasik ng lagim, or something like that.

Ito namang si Professor X, konting kibot, gagamitin ang Cerebro. Parang Skype lang kung may gusto syang kausapin na long distance. Eh ang lakas sa kuryente nun. Ayan tuloy habang naka-Skype sila ni Kuya mong Magneto, naalibadbaran si Apocalypse kaya pinuntahan nya si Professor X at kinidnap mula sa Xavier's School for Gifted Youngsters.

Yung si Alex Summers, ung may lumalabas na enerhiya kapag gumigiling sya, ayun. Fight scene fight scene etc biglang pinasabog nya ang buong school.

Naalala mo yung cool na cool Pentagon breakout scene ni Quicksilver, and how it got really good reviews? Ayun, inulit nila.

Buti nakaligtas yung mga estudyante kaso dinampot naman sila ng mga militar. Nakalligtas lang sila nung pinakawalan ni Jean Grey yung isang mutant na forever present sa lahat ng X-Men movies yep you guessed it right. WOLVERINE.

Expected reaction: Wow si Wolverine! Cameo! Amazing! I love it!
Actual reaction: K.

Seriously, yung buong sequence ni Wolverine, diba nangyari na yun sa ibang movies dati? Magigising siya bigla at magwawala, looks on fiercely, at saka tatakbo papalayo.

Full force na si Apocalypse. Pikong-pikon na sya sa mundo at sinumulan nya nang wasakin. Well technically, si Kuya mong Magneto ang inutusan nya. Minagnet ni Magneto ang lahat ng kaya nyang i-magnet, for what purpose? Wala lang. Gusto nya lang gumawa ng isang higanteng junk shop. Gets ko pa nung mga panahong si Magneto ang supervillain, pero ngayong inuutus-utusan na lang siya ni Lolo Apocalypse parang:

Expected reaction: Wow si Magneto, ang powerful!
Actual reaction: K.
Angel: *Looks on fiercely*
Psylocke: *Looks on fiercely*
Storm: *Looks on fiercely*

As expected dumating ang mga friends ni Professor X para iligtas siya at para magkasilbi naman sila Storm, Psylocke at Angel na malamang pagod na sa pagtayo at pagkuyakoy habang nag-uusap si Apocalypse at Magneto. Masabi lang rin na may fight scenes.

Ayan na sasanib na si Apocalpyse kay Professor X! Nalagas na ang buhok ni Professor X (explaining bakit siya kalbo, hindi pala pagkapanot ang dahilan). Buti na lang kasama nila si Jean Grey na konting udyok ay nag-Phoenix mode. That's it, sure win. Problem solved.

And then konting paawa effect lang ni Mystique bumigay naman agad si Kuya mong Magneto at tinambakan ng bakal si Lolo Apocalypse sabay winelding ni Cyclops. THE END.

indierevolver.com

Paalam, Apocalypse. You will be missed.

Overall na-enjoy ko ang palabas na ito because despite its flaws I'll always be an X-men fan. At least hindi ako nakatulog like I did with Captain America Civil War. Thanks kids, mwahchupa.

*Looks on fiercely*

eleksyon 2016

If there's anything I learned in the whole duration of the 2016 Philippine elections, it's that Filipinos have absolutely no chill. #Agit kung #agit (agit = agitated). Tempers are lost over the littlest things, magsimula sa registration hanggang sa elections. Lahat ng makita, ikinaka-offend. Lahat ng mabasa, pinapatulan. Makanti nang konti, nanggigigil sa galit.

Isa ako sa mga taong piniling magrehistro sa pinakahuling araw ng registration, because katamaran. Aware naman ako sa mahabang panahon na binigay ng COMELEC para makapagrehistro ang mga tao, pero dahil huling araw ako nagrehistro, pinaghandaan ko na ang mahabang pila. Ang hindi ko napaghandaan ang mga taong nakapila.

Pagbukas pa lang ng mall kung saan ako nagregister, mahaba na talaga pila. Ang expectation ko na matapos ang registration ng isang oras ay isang fairy tale lamang. Ang inasahan kong matapos bago man lang maglunch ay wishful thinking lang. At pagdating ng alas tres ng hapon at nasa pila pa rin kami, nagsisimula na akong maniwalang may forever.

May babae sa harap ko na may kasamang bata. More more likot yung bata, more more stressed yung babae sa kakasaway. Maya-maya pa dumating na yung husband, na nagpunta pala sa desk sa unahan ng pila para mag-inquire.

Husband: Hindi daw pala tayo pwede magregister dito.
Babae: #agit ANO? BAKIT?
Husbad: Mga taga-QC lang daw dito.
Babae: #kalma Ah okay. Saan tayo dapat?
Husband: Sa Masbate.
Babae: #agit ulit. HA???

At umalis silang galit. Maiinis ka nga naman, kasi nag-expect ka na everything's gonna be alright. Hindi ko sila masisi. Wait. Masisisi ko pala sila. Sa panahon ngayon, kasalanan maging uninformed. At kapag nainconvenience ka dahil hindi mo alam ang isang bagay na dapat alam mo na, it's your fault.

Nabasag ang katahimikan sa tinig ng isang babaeng pumunit sa diwa ng lahat.

"HINDI NAMAN SENIOR YAN EH! MAY GANYAN BANG SENIOR CITIZEN?" sigaw ng isang babaeng naka-jersey to the public in general, referring sa isang mtatandang babaeng pinasingit sa pila at pinauna dahil siya daw ay isang senior citizen. Hindi makapaniwala si Ateng Naka-jersey na senior citizen si Lola dahil sa kanyang sexy outfit, blonde hair at stiletto heels. Very responsive naman si Lolang Blonde in Stilettos dahil alam nyang all eyes on her sa kanya ang mga taong #agit.

Ateng Nakajersey: #agit PUCHA NAMAN EH MAGHAPON NA KAMI DITO TAPOS PASISINGITIN NYO YAN?!
Lolang Blonde in Stiletto: Senior na ako, 60 na ako, ang birthday ko ay ~whatever~
Ateng Nakajersey: #kalma Okay.

Paikot-ikot at pakurba-kurba ang haba ng pila, pilit na nagkasya sa atrium ng mall.

Lalaki sa harap ko: #agit HOOY MAY MGA SUMISINGIT DIYAN SA PALIKO TIGNAN NYO! SUMINGIT ANG MGA YAN! WALA YAN KANINA DIYAN! BAKIT NASA UNAHAN NA NATIN YAN! SUMINGIT SILA!
Ako: Hindi po.
Lalaki sa harap ko: #kalma Okay.

Ang mga tao ay maihahantulad sa tuyong dahon sa ilalim ng araw sa gitna ng El NiƱo, at lahat ng mangyari sa paligid ay parang posporong sumindi. You get my analogy. Nagliliyab ang mga damdamin ng lahat.

Pumila ako ng 8AM at natapos ang registration ng 7PM. To be honest, parang mas madali pang magpakamatay keysa sa magregister sa QC on the last day. Kung alam ko lang na ganon ang mangyayari, baka tamarin akong magregister. Bakit ko ba ginawa ito? Bakit hindi ko na lang hinayaan? Pwede ko naman sabihin sa sarili ko na Hmm may next elections pa naman Hmm isang boto lang naman ako Hmm kahit sino naman manalo tamad pa rin naman ako as a person.

Pero hindi ako nagpagapi sa katamaran ko. Gusto ko talagang bumoto uli.

Nang magdeclare ng kandidatura ang mga presidential candidates, nagsimula ang nationwide #agit. Hindi lang ito agitation between presidentiable vs presidentiable, kundi voter vs presidentiable, and later on, voter vs voter.

One time kami ng mga officemates ko ay sumakay sa taxi. It is a well known fact na ang mga taxi drivers ay isa sa mga pinakamatalas na political analysts sa bansa, hands down. Madalas, masarap silang makakwentuhan tungkol sa mga tae-taeng problema ng Pilipinas. Pero minsan makakatagpo ka ng taxi driver na... you guessed it... #agit.

Taxi Driver: Ser, sino presidente niyo?
Officemate: Miriam po.
Taxi Driver: *full-tilt disgust, disappointment, and disturbance* BAKIT???
Kami: *Silence*
Taxi Driver: Ako, ang presidente ko si Binay.
Kami: *Silence* Ah.

To answer Kuyang Taxi Driver, Bakit ko iboboto si Miriam? May sakit siya, baka hindi niya magampanan nang maayos ang role nya.

Ang sagot ko, in my most chill delivery, Noon pa man, gusto ko na si Miriam, to the point na nasabi ko sa sarili ko na sana tumakbo siyang pangulo. At kapag nangyari yun, susuportahan ko siya. At yun nga ang nangyari.

Eh bakit hindi na lang yung ibang candidates na mas healthy? Yung sure win?

Ayokong tulungang manalo ang kandidatong hindi ko gusto. Kung may sure-win na kandidato, eh di manalo siyang wala ang tulong ko.

Baka mamatay na si Miriam.

Baka mas mauna ka.

Ilan kayang pagkakaibigan ang nasira sa Facebook? Maraming mga passionate sa kanilang mga kandidato like they're funding the whole campaign. Meron namang mga simpleng pa-tweetums lang sa election. Kapag sila ang nagmeet sa comments section, it's not a good sight.

May officemate ako na mahilig mag-share ng pro-Duterte articles. Meron syang friend na MAS mahilig mag-share ng anti-Duterte articles... sa timeline ng officemate ko. For every pro-Duterte post nya, may katapat na anim na anti-Duterte articles. Ramdam mo yung poot nung friend nya. Hindi siya chill. I don't expect their friendship to continue LOL.

May officemate nga ako, ang iboboto nyang presidente ay depende sa kausap nya. Kung pro-Duterte, Duterte rin sita. Kung pro-Miriam, Miriam rin siya. Kasi umiiwas sya sa mga #agit. Mahirap nang mapaaway.

Minsan akala mo, OK na kayo:

Friend: Friend, sino presidente mo?
You: Duterte friend! Ikaw?
Friend: Ako rin friend! Apir!
You: Yey!
Friend: Eh sino VP mo friend?
You: Leni. Ikaw friend?
Friend: Bongbong ako. FUCK YOU!

Hindi mo na kasi masabi kung sino ang mga #agit ngayon. Yung mga Facebook friends kong tae-tae ang diwa in person, aba politial analysts na ngayon. #impassioned #palaban #mapagpatol #hindibusy

May friend ako na hindi ko talaga inexpect na may pakialam. Tangina nya, in person hindi sya makausap nang maayos kasi normally wala syang saysay. Siya yung tipo ng taong mag-aalangan kang magtanong kung Pwede bang tumawid dito? kasi hindi ka tiwala sa isasagot nya at malakas ang kutob mong mapapahamak ka nya nang di nya sadya. Siya yung tipo ng tao na hindi mo pagtatanungan kahit ng oras kasi pati yun baka mali. Tapos sa Facebook, #impassioned siya. Sigurado sya sa kandidato nya at sigurado sya na mali ka. Lahat inaaway nya. No chill siyang tunay.

May 9. Ang aga kong nagising as if nakasalalay ang kinabukasan ng Pilipinas sa akin. Naligo ako agad, nagbihis. Si Miriam ang iboboto ko, kaya nagsuot ako ng red polo shirt. Red din ang brief.

Pagpatak ng alas sais, lumabas ng bahay, nagselfie. Naglakad papunta sa elementary school, nag-selfie. Nakarating sa elementary school, nagselfie. Kalma lang, di ko naman pinost lahat ok?

Ayokong maging hassle ang araw na ito. This should be as smooth as fuck. Pagdating ko sa precinct, may lima o anim na tao doon na kausap ang isang volunteer. Guess the mood.

TAUMBAYAN: #agit ALAS SAIS SINGKO NA, BAKIT HINDI PA NAGSISIMULA???
Tibong Volunteer: Yung watcher po ang late, hindi kami. Kaninang alas singko pa kami dito.
TAUMBAYAN #kalma Okay.

Pinapila kami sa loob ng isang empty classroom. At least nakaupo kami. Pang-apat ako. Napatingin ako sa poster ng Comelec, yung may instructions kung paano magbilog-bilog. Bakit nandun si Khal Drogo???

In-announce ng volunteer na start na daw. May dumating na botante at pinapasok ng Tibong Volunteer sa loob ng precinct para bumoto na.

TAUMBAYAN #agit NAUNA KAMI!
Tibong Volunteer: Senior siya.
TAUMBAYAN: #kalma Okay.

Maya-maya pa sinenyasan ako ng Tibong Volunteer na pwede na ako pumasok sa voting room.

BEI#1: Pangalan?
Ako: Tabarejos po. Number 161
BEI#1: *turns to another BEI* Pakihanap nga sya dito, number 161. *sabay abot ng isang bungkos ng coupon bond.
BEI#2: #agit BLANGKO TO TEH?
BEI#1 Baligtad kasi. *fips papers over*
 BEI#2: #kalma Ah.

Nabigyan na ako ng ballot, folder at marker. So naupo ako and started shading. It all boils down to this moment, ang sandali ng pagpili. All those months and months of waiting, reading articles, losing friends, gaining new friends, sifting through muddy Facebook posts, sitting through debate sessions on TV and on taxi rides, listening to campaign jingles that all suck, they all end today. And katapusan na rin ng mga #agit.

May isang boses na pumunit sa diwa ng lahat.

Old guy: #agit TUMATAGOS ANG INK!
Other old guys: OO NGA TUMATAGOS ANG INK!!!
Ako: OO NGA TUMATAGOS!
Old guy: BAKA MALI ANG BASA DITO DAHIL SA TUMAGOS???
BEI: Okay lang po yan.
TAUMBAYAN: #kalma

Na-shade ko na ang dapat ma-shade. Pinasok na sa VCM ang ballot. Inorasyonan ko yung ballot para walang aberya.

♬ Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie Gimmie

Lumabas yung resibo, na ginupit ng BEI. Grabe may gunting talaga. Binudgetan ang eleksyong ito.

Tama naman ang nasa resibo ko. Matiwasay naman ang pagpatak ng indelible ink. Wala pang isang oras, pauwi na ako. Lumabas ng classroom, naupo saglit sa may grotto, nagselfie. Pinicturean ang mandatory kuko shot. Umuwi. Nanood ng Game of Thrones.

If Miriam wins, my vote mattered. If she loses, my vote still mattered. Whoever the new president will be, we'll just need to support them, be disciplined, follow the law, and work towards progress. Otherwise, whoever wins, we all lose as a country.

THE END.

Yung isang kakilala ko, sa sobrang agitation, confusion, init ng panahon, di sinasadyang naiboto nya si Alma.

hele sa hiwagang hapis movie review

I know right? Seryoso ako nung nag-tweet ako kaya tinuloy ko talaga. Doon ako nanood sa Dolphy Theater sa loob ng ABS-CBN compound. Hindi naman ako nagpunta doon na clueless. Alam kong 8+ hours yung movie. So pagkagaling ko sa work, natulog naman ako ng 2 hours bago sumabak. At nagbaon ako ng dalawang bags ng Jagabee. I was all set for the Hele challenge.

IMAGE CREDIT: Ginoogle ko lang ito at hindi ko ito inaangkin thank you.

Puta challenge nga! Yung paghahanap pa lang sa Dolphy Theater eh pagsubok na. I must say, being passed from one guard to one tour person to another guard to another tour person, and being asked for passes/credentials each time is a wonderful experience. Ang saya.

At nung sinabihan ako na bawal kumain sa loob ng Dolphy Theater, talagang this day is going well. Dali-dali akong kumain ng hotdog sandwich sa cafeteria dahil hindi pa ako nag-aalmusal. Mahirap naman kung Hele Challenge na nga eh Hunger Games pa.

Just a quick setting ng backdrop and mood, malamig sa loob ng Dolphy Theater at buti na lang may dala akong jacket with hood. Karamihan sa mga nanood kay mga ABS-CBN employees yata. Yung katabi kong babae mahaba ang baba.

The movie started with Ely Buendia writing a love letter to some Pepita chick. Tapos tumugtog sya ng gitara. END SCENE.

Next scene: Mausok ang paligid. Si John Lloyd, nagmo-monologue sa may ilog.

Next scene: Si Ely Buendia, bumibili ng puto:

Ely: Mamaya, bibitatayin na si Dr Jose Rizal sa Bagumbayan.
Puto Vendors: *crickets* *kebs* *Jose who?* *Don't know don't care* *BYEEE*

Yung lalaki sa harap ko ay nagsimula nang mag-Instagram browsing. Buhay nya yun. Hindi ko na sya pinakialaman.

Scene: Madilim ang paligid. Hinaharana ni Ely Buendia si Pepita. Binasted sya.

Scene: Mausok ang paligid. Hinahanap ni Piolo Pascual yung libingan ni Maria Clara sa gubat. Ayun nahanap naman nya.

Scene: Mausok ang paligid. Kumakanta si Ely Buenda sa gubat with some Katipuneros(?):

♪ Inay, Itay, ako po ay lilisan
Patutunguhan ko ay isang digmaan
Mag-aalay ako ng panahon at buhay..
Para sa kalayaan..

Next scene: Deads na yung mga Katipuneros, pinagbabaril. Tapos kinuha ni Ely Buendia yung gitara nya sa tabi ng mga bangkay. Kakanta ba sya uli?

Ely Buendia: Inay, Itay, ako po ay--
Soldier: *Shoots Ely* *BYEEE*

Scene: May batang bulag na nagperform ng Mi Ultimo Adios sa plaza.

Piolo: Saan mo natutunan ang tula?
Blind Girl: Kay Dr Jose Rizal
Piolo: Here take my money!
Blind Girl: YOU'RE KIDDING?
Piolo: SERIOUS. *BYEE*

Scene: Mausok ang paligid. Patay na si Andres Bonifacio at ikinulong ang misis nyang si Gregoria "Oryang" de Jesus sa banyo. And then kinuha ng mga sundalo ang bangkay ni Andres Bonifacio. And then pinakawalan na si Gregoria de Jesus. Eh di ngayon hinahanp nya yung bangkay. Yun ang ganap nya sa buong movie, kasama sina Alessandra "Pinakamagandang Dilag sa Silang" De Rossi and Susan "Wala akong karamdaman this time" Africa.

Scene: Kwentuhan si Piolo at yung isang kalbong guy, in Spanish. Perfect time to sleep. Eto talaga yung "hele" part. Sarap ng tulog ko dito.

Ang ipinagdadasal ko talaga eh hindi "Sana huwag akong makatulog" kasi alam kong mangyayari at mangyayari yun, ang akin lang eh "Lord huwag sana akong hihilik nakakahiya" kasi nangyari na yun sa akin dati noong nanood ako ng 300 Part 2. May nanggising sa akin na hindi ko kakilala. As in from malayo, naglakad sya papunta sa upuan ko para yugyugin ako. Nakakahiya.

So yun nga, nagising ako sa sarili kong hilik nang maraming beses. Nakailang out of body experience na ako, nakarating na ako sa iba-ibang dimensyon sa kalawakan, HALA hindi pa rin tapos yung kwentuhan nila Piolo at nung kalbo, in Spanish.

Scene: Tinalo ni Gregoria de Jesus ang mga cartographer sa pagsuyod nya sa gubat na parang gumagawa sya ng mapa. Mausok pa rin ang paligid.

Scene: May tatlong bading(?) at nagkwentuhan sila ni Piolo tapos tawa sila ng tawa I don't know, is there an inside joke na hindi namin lahat nagets WHY ARE YOU LAUGHING? Hindi ko lang maalalala yung eksaktong dialogue pero parang ganito:

Piolo: Uminom tayo ng wine.
Bakla 1: Oo inom tayo.
Bakla 2: Tayo ay iinom.
Bakla 3: Wine ang iinumin. HAHAHA!
Piolo: HAHAHA!
Bakla 1: HAHAHA!
Bakla 2: HAHAHA OMG!

Scene: Yung kalbong kakwentuhan ni Piolo? Ang kausap naman nya ngayon, in Spanish, ay sina Bernardo "Ulit Ulit Market Market" Bernardo, Angel "Too Pretty for a Tikbalang" Aquino at Cherie "Nilaplap nya yung Kalbo" Gil, bilang mga Tikbalang. Nakabukas ang bintana. Mausok sa labas.

I know, right? Tikbalangs, tapos si Gregoria de Jesus and Friends nasa gubat may hinahanap? It's a recipe for disaster, or an 8-hour movie. Nag-krus ang kanilang mga landas at yun nga, naligaw sila Gregoria de Jesus. As in paikot-ikot sila sa isang puno. For how long, I lost track. Or consciousness.

Scene: Yung katabi kong babaeng mahaba ang baba, nagkukuyakoy. Hindi ko sya masaway kasi ako nga, humillik diba? Tingin ko defense mechanism nya yun sa nagmumurang kaantukan. Hindi ko sya masisi. Pagdating ng 3 hours, ramdam ko na gusto nang umalis ng mga tao. Buti na lang, nagkaroon ng 30 minute break, so bumalik ako sa cafeteria, nag-order ng chicken caldereta, tapos nag-order pa ako uli pang-take out. Sabay uwi.

YUP. Sorry Lav Diaz. I like the film but I also like my backbones. Hindi kayang tiisin ng likod ko ang 5 hours more. Ano to? Kaya nga tamad akong umuwi sa Mudrax ko sa Baguio dahil nahahabaan ako sa byaheng 5 and 1/2 hours.

Good points:


  • Ang gagaling nila mag-memorize ng lines huh. Pero pinaka-napabilib ako talaga doon sa isang matandang lalaki na nadaanan ni Gregoria de Jesus sa gubat, at nagtanong siya doon sa matanda kung nakita ba nila si Andres Bonifacio like "Nakita nyo ba si Andres Bonifacio?", tapos sabi ng matanda, hindi daw nya nakita, with full conviction, resounding wisdom, and boundless emotional depth. Galing nya.

  • Maganda ang story, lalo siguro kung natapos ko panoorin.

  • Nakakapukaw ng atensyon ang kinamatisang sapsap na in-order ni John Lloyd dun sa isang carinderia. It's like a metaphor for war ganun.

  • Hindi ka mabibitin sa movie. Wow ha.

  • Buti na lang talaga, laging mausok ang paligid.



Bad Points:


  • Bad points, aside from (possibly) WALONG ORAS KANG MAY KATABING NAGKUKUYAKOY? Wala naman much.

  • Sa mga eksenang tig-15 minuto each, ang pelikulang ito ay muntik nang maging dragging.

  • Sabi sa IMDb entry according to Philstar ang Hele ay "Interconnected narratives on the Philippine Revolution against the Spanish characterize a discourse on the Filipino psyche." Ah. Yun pala yun.

  • If I were a high school student and my teacher required me to write a reaction paper to HHH, I will do it. And then susunugin ko ang bahay nila after ng graduation.

  • Yung paghahalo-halo ng historical figures, fictional characters at mythological creatures ay sumasalamin sa katotohanang hindi ako nagbigay ng atensyon sa mga bagay na ito noong nag-aaral ako kaya litong-lito ako like WTF how do I know na hindi totoong tao si Bernardo Carpio please.

  • Yung mga major EVENTFUL moments ay pahapyaw na napag-usapan lang habang ang paggalugad ni Gregoria de Jesus sa bawat square inch ng gubat ay sinundan ng camera. Am I really not getting it?

  • Ewan ko kung bumalik pa yung babaeng nagkukuyakoy para ihele ang hapis nyang mahiwaga.



THE END.

padding

Padding