taxi story: pokpok

Isang gabi sumakay ako ng taxi. Medyo kakaiba itong experience ko na ito and medyo buwis buhay so listen up you're gonna shit. Umpisa pa lang ng byahe nakapansin na ako ng kakaiba kay Kuya, pero kadalasan naman ang mga kakaibang bagay, hindi na natin iniisip much. Pagtapos ng lahat ng kaganapan, kapag nireview mo na ang buong kwento, saka mo lang maiisip na Oo nga no? It all adds up.

Pagpara ko sa taxi at pag-upo:

"Kuya. Trinoma po."

"Saan yun?"

Hala si Kuya. Inisip ko na lang na baka hindi talaga siya masyadong nagagawi sa Quezon City kaya hindi nya alam kung nasaan ang Trinoma.

"Diretso lang po."

Kasalukuyang tumutugtog sa radyo ang awiting I'm Yours ni Jason Mraz na parang hindi naman nagustuhan ni Kuya (Sorry Mister A-Z) kaya nagsalang siya ng CD. Oo CD, uso pa rin yun ngayon. At ang tugtugang gusto ni Kuya ay...

Bakit ang sabi mo, binata ka?
Walang sabit at malaya pa?

Well anyway, who am I to judge ang mga ganitong music choices, ako na nagpapatugtog ng mga morally questionable songs tulad ng My Pussy Belongs To Daddy. Pero hindi pa naman ako humantong sa pagpapa-burn ng CD ng Bakit Ang Sabi Mo Binata Ka?

Alam nyo yung tinatawag na ice breaker? Opening statements para mawala ang awkwardness, to "break the ice" ganyan.

"Ang kukulit nung naisakay kong pokpok kanina" ang ice breaker ni Kuya. Hindi ko napigil ang tawa ko. Siguro kung nakapustiso ako, nahulog na. Nag-elaborate naman si Kuya.

"Sabi nila, sa *** (business name ng isang night club) lang sila, eh wala namang ganun sa Mindanao Ave, sa Quirino Highway meron nun!

Isip-isip ko, tado ka, kabisado mo ang beerhouse, hindi mo alam kung nasaan ang Trinoma! Pero tumatawa pa rin ako sa ice breaker nya, lalo pa at itinuloy nya ang kwento.

"Sabi ko nga, Ang gaganda nyo, papalapa lang kayo sa mga lasing doon? Oo Sir ang gaganda nung dalawa, ang babata pa siguro dise-siete lang."

Tahimik lang ako.

"Sinagot ba naman ako ng Magsalsal ka na lang para wala kang problema!"

Puta yung tawa ko wagas.

"Tanginang mga pokpok. Tangina talaga yang mga pokpok na yan. May pumara sa akin minsan, akala ko pasahero. Pagkaupo, ang sabi agad, Alam mo, hiwalay na ako sa asawa. Pwede mo gawin lahat ng gusto mo.

"Ano po ang sinagot nyo?"

"Baba!"

Kunwari nagkakamot ako ng tenga at pasimpleng tinignan ang itsura ni Kuya. Mukha syang komedyante. Patuloy pa rin si Kuya sa pagkwento nya sa mga naisakay nyang pokpok. Naisip ko, pokpok kaya talaga sila? O assumption nya lang? Minsan kasi mahirap masabi eh.

Aaminin ko (alam ko marami magagalit sa akin) minsan, napag-iisipan kong professional sex officer ang isang girl na nakakasabay ko sa jeep kapag 1) Luwa ang cleavage hanggang pusod 2) iba ang kulay ng mukha sa leeg 3) Iba ang kulay ng leeg sa dibdib 4) bumaba sa Makati Ave. Sorry na. I promise hindi ko na uulitin ang ganitong sexist na thinking.

But come to think of it, ano naman ang masama kung mapagkamalang pokpok? As far as I know isa itong marangal na hanapbuhay. But anyway, natigil saglit sa pagkwento si Kuya.

"Diretso ba tayo? Diyan yung Trinoma?"

"Opo, pagtawid nyo ng North Avenue Trinoma na yun."

"Panggabi ka?"

"Opo."

"Ano trabaho mo?"

Sasagot pa lang sana ako nang biglang hinulaan ni Kuya ang trabaho ko.

"Security guard?"

Puta laglag ang imaginary pustiso ko sa sahig. #Polident

Hindi naman ako physically fit para maging gwardiya. Pero madalas nga ako mapagkamalan for someone na hindi naman ako. Like nung minsang ang aga-aga ko sa Starbucks para magkape, kabubukas pa lang ng store. Paglapit ko sa cashier, sabi sa akin, "Applicant?"

Or yung one time nasa Penshoppe ako tapos may nag-aabot sa akin ng Tshirt at nagpapahanap ng medium. Madalas rin akong biktima ng assumptions.

Sasakyan ko sana yung hula ni Kuya just to see kung mapapaniwala ko sya na guard nga ako, kasi nakakaflatter naman, ngunit biglang--

"AY PUTANGINA KA TARANTADO KA GAGU KA!" sigaw ni Kuya sa isa pang taxi na biglang kumaliwa sa harap namin at muntik na talagang mabangga.

Pinulot ko ang nagkalat na imaginary pustiso ko sa sahig sa lakas ng preno ni Kuya.

"Malas talaga itong byahe ko ngayong araw na ito. Yan muntikan na mabangga. Pangalawa na yan. May nabundol na akong single kanina."

OK...

"Nahuli na nga ako dalawang beses kanina."

"Bakit ho?"

"Ewan ko, sobrang init, nawawala na ako sa katinuan."

Buti na lang Trinoma na. Binigay ko na yung bayad ko at hindi na hiningi ang sukli.

"Magingat po kayo Kuya."

Aabangan ko siya sa news.

videoke girl

Minsan nakakatuwa ang mag-videoke. Minsan nakaka-offend. Ako nga naooffend sa sarili kong boses. Parang galing sa hukay ang singing voice ko. Hindi ito para sa ikaeenjoy ng madla. Hangga't maaari, pinaka-iiwas-iwasan ko talaga ang mapasabak sa videoke kasi ito talaga ang nagdudulot ng kahihiyan sa akin.

Madalas diba katuwaan lang ang videoke, pero paano kung, tulad ng boses ko, negatibo na ang epekto nito sa paligid? Maraming bagay ang dapat isaalang-alang. Let me tell you a story.

Meron akong paboritong carinderia dati, na tawagin nating Carinderia 1. Masarap kumain doon, edible naman ang mga food at mabait yung waitress, friends pa nga kami sa Facebook. Ngunit isang araw, nag-install sila ng videoke machine. Sabi ko NOPE BYE THAT'S IT I QUIT Simula noon, hindi ko na sya favorite. Nakakasira kasi ng dining experience, you know what I mean? So lumipat ako sa katabing carinderia, ang Carinderia 2.

Dahil nagkaroon ng videoke, naging instant inuman place na ang Carinderia 1. Syempre hindi maiiwasan na mag-ingay sila habang nagkakasiyahan. Yung ingay nila, umaabot hanggang sa Carinderia 2, kaya dinig na dinig ko ang mga kaganapan. May mga kumakanta doon minsan, magagaling. Naalala ko yung kumanta dati ng Take Me Out Of The Dark na kaboses ni Jose Manalo.

Isang gabi, pagdating ko sa Carinderia 2, narinig kong may isang grupong nagvivideoke na naman sa Carinderia 1, mga naka-uniform ng *insert name of sikat na hardware store here*. OK lang naman, baka yun ang paraan nila upang mag-unwind matapos ang isang araw ng pagtatrabaho, at saka wala pa namang alas diyes ng gabi. Hindi pa naman sila nakakabulabog... so far.

Sadyang nakakalungkot lang ang mga sumunod na kaganapan.

Habang kumakain, narinig kong nagkakantyawan ang mga party peeps sa kabila. Tinutukso nila na kumanta ang isang kasama nilang babae, na itatago natin sa pangalang... Ate. Si Ate, ayaw kumanta noong una, ngunit napilitan. Ikaw ba naman ang tuksuhin much. Bumigay na siya, keysa naman matawag na killjoy. Ang napili nyang awitin ay ang awit ni Jireh Lim na pinamagatang "Buko" na isang awiting sadyang pa-sweet lang. Ito ang "Torete" at "Sway" sa videoke ng makabagong henerasyon.

Kakaiba ang version ni Ate ng Buko, nakakauhaw.  Napukaw ang atensyon ko kaya sa lalong madaling panahon ay ni-record ko sa phone ko yung performance nya.

Enjoy:



Nabitin ba kayo? Me neither. LOL joke lang Ate.

Muntik na akong pumunta sa Carinderia 1 para kausapin si Ate at bigyan ng payo. Hindi nakakabuti sa kanya ang pag-inom. Tingin ko, kung walang impluwensya ng alcohol, may talent siya eh. Pwede pa isalba eh. Sana huwag syang malulong sa bisyong ito. Mamili na lang siya. Iinom o kakanta? Isang bisyo lang dapat.

Yung mga kasama nya, natahimik. Hindi ata sila handa. Hindi nila inexpect na ganyan ang kalalabasan.

Iba talaga ang peer pressure no? This time, nagbackfire, dahil mukhang nag-enjoy si Ate. Hindi ko mawari kung lasing na sya, sabi ng mga kasama nya, "Kampai!" I guess, para hindi na siya kumanta. LOL joke lang Ate.

Ngunit sadyang hindi pa kuntento si Ate. Nanlaban siya eh. Naipindot nya yung next song nya na talagang magshoshowcase ng kanyang boses. Bumirit siya ng isang classic na awitin ni Sarah Geronimo. Walang nakapigil sa kanya.
 

Sarah Geronimo naririnig mo ba ito? You better take some notes, coz your Forever's Not Enough is not enough. Kabahan ka na.

Iba ang version ni Ate, remix siguro yan. Nakakauplift. Ganyan ang mga gusto kong naririnig kumanta. Hindi sya boring eh. Sakto na yang cover version ni Ate. Mag-eenjoy akong pakinggan.

Yang ganyang singing voice, mapapanaginipan mo. Sa una kung papakinggan mo parang Lani Misalucha eh. Kuhang-kuha nya yung technique ni Lani Misalucha, yung mahina tapos biglang lumalakas? Laning-Lani, tapos haluan mo ng LA Lopez na papunta na sa Bjork? Basta, unique ito.

Habang pinakikinggan ang recording ko mas lalo kong naappreciate. Ini-ignore ko lang yung part na parang nabilaukan siya sa beer. Nakapagdesisyon na ako, ito ang gagawin kong alarm clock tone. Tiyak mapapabangon ako agad-agad at hindi na malelate sa trabaho.

Katuwaan lang ang lahat OK? Hindi ko intensyon to offend(1) her, or baka may ma-offend(2) na namang mga easily offended(3) readers jan na araw-araw naghahanap ng bagong ikakaoffend(4).

Tsaka wala ako sa posisyon para laitin siya gayong batid ko naman na it's a tie lang kami. Buti nga siya yung boses nya, boses tao.

THE END

May napansin ba kayo sa lyrics ni Ate? "And I, forever's not enough". Hindi ba "if" yun? Hindi nya nakita ung 'f'? O talagang I yun? Mali si Sarah Geronimo? Ang dami kong tanong, ayoko ng ganito. Ayoko na NOPE BYE THAT'S IT I QUIT 

bituing walang ningning - the untold story

Hey Kids, remember when I butchered the classic Filipino movie Bituing Walang Ningning? Me neither. Pero minsan nababagabag talaga ako sa mga ideas ko tungkol sa pelikulang ito, to the point na hindi na ako maka-function. I have conspiracy theories and parallel universes and alternate realities and such kaya sa utak ko, iba na ang kwento ng Bituing Walang Ningning. You wouldn't believe what I think about during my free time.

So eto ngayon, bababuyin ko na naman siya. Naaalala nyo nung sinabi ko na si Sharon Cuneta talaga ang kontrabida sa pelikula? Well, now I have proof.

Putting my salaula skills to use, here's a "trailer" for a whole new version of the film, something you've never seen before! (exajj lang)


Sorry na, Miss Sharon Cuneta. Hindi ko rin alam bakit lagi kong napagdidiskitahan itong pelikulang nyo eh. Siguro dahil ito ang ultimate Pinoy drama: rags to riches, fame and fortune, revenge, suffering, public humiliation and other Pinoy hobbies... tapos may sabuyan pa ng wine? Siguro dahil napakagaling ng aktingan nyo ni Miss Cherie Gil? Siguro dahil napaka-iconic ng mga eksena at linya? Siguro dahil may something wrong with me?

Who cares. I love this movie. And I love making fun of the movies I love. Nora Aunor, you're next.

As requested by Sir Jek Josue David, a big Sharon Cuneta fan ('fan' is an understatement), gumawa ako ng matinong "trailer" for the fans of the film:


Sabi nga ni Dorina kay Lavinia, "Nagustuhan mo ba?"

But my favorite line from the movie is Cherie Gil's "You'll never make it". Gusto kong gawing alarm clock tone. Everyday, let's make it a point to tell someone, "You'll never make it".

I think this is just the start of another hobby: reimagining the classics and making baboy trailers! Join me in my journey. Next stop: Himala... as a bold movie. Handa ka ba? Kakayanin mo ba?

Thanks bye mwahchupa.

I don't own any of the movie clips or music, so please don't sue me. You'll never make it.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

padding

Padding