saranggola blog awards 2014

Last Saturday nalaman ko na magkakaroon uli ng Saranggola Blog Awards na mismong noong Saturday rin. Buong araw kong pinag-isipan kung pupunta ba ako o hindi, sa kadahilanang wala namang nag-imbita sa akin. Ewan ko ba bakit gusto ko laging dumalo sa SBA kahit wala naman akong entry at madalas wala akong kilala sa mga sumasali bilang mga seryosong bloggers ang mga sumasali at yung mga kilala kong bloggers eh tae-tae (joke lang!)

At bilang tae-tae blogger lang rin naman ako hindi naman ako nag-expect na may mag-iimbita pa sa akin. At nahihiya naman akong pumunta doon na wala akong kakilala, baka nakatayo lang ako sa sulok at walang kausap. Minessage ko si Kumagcow John Bueno kung pupunta siya pero sabi nya, malelate daw siya. Kaya malabo na pumunta rin ako.

Nung gabing iyon, nagpunta ako sa Trinoma para manood ng The Hobbit (isang movie na nakakarelate ako bilang isang hobbit), bumili ng ticket, at habang naghihintay, nakita ko sa Facebook ang post na ito ni Bon Talampas Jr:



Quoting my own thoughts nung nakita ko yung picture, Hayup ka Kumagcow, akala ko malelate ka ng dating, ikaw pa ngayon nasa registration!

Knowing na nandun na si Kumagcow John Bueno at least may isa na akong kakilala doon, pwede na akong pumunta. So minessage ko yung founder ng Saranggola Blog Awards, si Bernard Umali, with only one purpose: to invite myself LOL. Pumayag naman siya. Pasensya na Sir Bernard!

Mabilis akong bumalik sa ticket counter ng Trinoma.

"Miss pwede magparefund ng ticket?"
"Bakit Sir?" *with feelings*
"Emergency lang, may allergy kasi ako sa Ibuprofen."

Tinignan ako ni Ate. Ni hindi ko naman sinabi sa kanya kung nainom ko na ba yung Ibuprofen pero parang na-asssess nya na namamaga ang mukha ko kaya binalik nya ang pera ko. Ang ipinagtataka ko, na malamang ipinagtataka nya rin, Anong pakialam ng The Hobbit sa allergy ko sa Ibuprofen?

Sakay ako agad ng MRT at tumakbo sa ulan papunta sa Flair Towers kung saan dinadaos ang awarding. Kaya pagdating ko doon, hinihingal pa ako habang nagreregister. Umpisa pa lang ng kahihiyan more to come! :) :) :)

Isa-isa nang tinawag ang mga winners sa iba't-ibang categories (and I want to take this moment to congratulate them sa napakagaling nilang panulat).

After the awarding nagkaroon muli ng taunang parlor games kung saan lagi ako minamalas na matawag. Eto yung pinaglaro kami ng Reverse Charades:



Thanks AXL POWERHOUSE PRODUCTION sa isa na namang flattering pic LOL. Pero improvement na yan sa pic ko last year kung saan bukas ang zipper ko.

Here oh:


PUMAYAT BA AKO BE HONEST.

Naglaro kami ng charades at kami ang nanalo yaiy!



Next kahihiyan: pinaglaro rin kami ng "Sweetest Smile After Uminom ng Squeezed Lemon". Hindi ko alam kung sinong nakaisip ng laro na ito. Some sadist LOLjk.

Eto yung group picture. Dahil napunta ako sa likod, dahan-dahan akong nag-tiptoe para makita naman ako. Salamat Berl sa pag-announce ng "YES GLENN???" LOL.



Marami pa akong nakakahiyang moments na ibinaon ko na sa limot because.

Ewan sorry naman sa walang effort na post na ito naisip ko lang naman ikwento at ibahagi na uma-attend ako ng event kahit hindi ako imbitahan pero minsan naman kapag inimbita ako, bigla akong not feeling well.

Maraming salamat sa mga nakilala ko at least I have new friends now yey.

Next year sasali talaga ako sa SBA sa Kwentong Pambata Category. Thanks.

Photo credits:
Bon Talampas of Taragis.com
At ang nag-iisang Axl Powerhouse Production

pepe's meat

Sex and hamburgers go together, according to an old saying by me. Kaya nung minsang binanggit sa akin ng aking good blogger friend Karl (TuristaTrails.com) na may ita-try syang burger joint sa QC called PEPE's MEAT at inimbitahan akong sumama, I thought, Hmm perfect.



So pinuntahan namin ni Karl ang PEPE's MEAT (starting now I’ll call the burger joint/the burger itself “pepe” for short) sa Kamuning corner J Erestain. Aba noong una nahirapan kami hanapin yung pepe pero matapos ang konting paikot-ikot nakita rin namin ito. Medyo tago ang pepe kung nasa malayo ka. Pero pag lumapit ka, makikita mo agad yung pepe. Maliit lang yung pepe at nagsisimula pa lang sumibol. It’s up and coming pero sa tingin ko marami nang nakatikim ng pepe. Sabi nila masarap daw kumain ng pepe? Ma-try nga.

In my opinion napaka-cute nung pepe. Nakalabas siya. I mean, outdoors siya kaya mahangin at maaliwalas. Nasa tapat siya ng bahay ng may-ari ng pepe, si Patricia. Hindi ko na tatawaging “pepe ni Patricia” OK implied na yun right?

Very chill yung pepe. It’s neither masikip or maluwag. Just right. Saktong tambayan ng barkada ang pepe. Masarap daw magbabad sa pepe.

Rambling on about pepe, nalimutan ko banggitin ang mga laman nito:


Natry mo na ba yung nakakita ka ng pepe (burger) tapos sabi mo Ayy puta ang mura! Kasi naman, obviously hindi kasing-mahal ng Pepe's Meat ang ibang mga burger joints sa paligid. Pero kasingsarap kaya? Malalaman ko.

Yung BURGA eh simpleng pepeng may keso J
Yung BORBAQUE naman eh tingin ko medyo may anghang kasi may sarsa ng barbeque. Siguro masarap dila-dilaan yung sarsa?
Yung NKKLK eh kung gusto mong kumain ng dalawang pepeng sabay.
Yung BORTA naman eh para sa talagang mahilig magkakain ng pepe. Tatlo!
Yung LONGGABALLZ siguro pag nagsawa ka sa kakangasab ng pepe at gusto mo maiba naman. Balls naman ang tirahin mo.

Yan inexplain ko na ang menu para sa ikaliliwanag ng lahat.

"Hmm so anong gusto nyong i-try?" tanong ni Patricia.
"Hmm yung bestseller," sabi ni Karl.

Gusto nya yung pepeng pinakamabenta. Kumbaga, yung pepeng kinain na ng lahat.

“Hmm yung NKKLK BURGA,” ang wika ni Patricia. 
"Hmm OK."

Dali-daling ihinanda ni Patricia ang pepeng kakainin namin ni Karl. Aba nagulat ako kasi si Patricia mismo ang humawak ng mga pepe. Very hands on. At hindi dahil nasa labas ang pepe (the burger joint) eh marumi ang pepe (the burger) dahil isa sa mga nauna kong napansin ay malinis ang pepe. 

Ganito ang itsura nung pepe kapag pwede nang kainin.



Tingin ko NKKLK nga itong pepeng ito. Itsura pa lang nung pepe eh. Malalaman ko.

Maya-maya pa… ATTACK! Kinakain ko na yung pepe. First time ko hihi.

Unang kagat ko pa lang sa pepe alam ko na agad na masarap. Malasa siya. Matambok yung pepe nag-adjust ang bibig ko para makagat ko nang buo. Pero hindi tulad ng ibang burger, ang pepe eh hindi makunat. Enjoyable sya ngatngatin hindi ka makakaramdam ng pagod at pagkangawit.

"Hmm Patricia may schools ba na malapit dito?"
"Hmm meron."

Madalas daw, mga estudyante ang kumakain ng pepe. Mahilig daw sila at marami sila. Yung buong gang nila magkakasama kumain ng pepe. It's a gang activity.

Masasabi kong magandang experience sa akin ang pagkain ng pepe. Lubusan ko itong kinatuwa at pag napadaan akong muli sa Kamias ay kakain ako uli ng pepe. Siguro sa susunod eh yung BORTANG pepe ang kakainin ko.



Suggestion ko lang Patricia, dapat kapag nababanggit ang NKKLK Burga, dapat sinasabunutan mo ang sarili mo. Para mas intense ang presentation. Suggest lang naman J

And may I also suggest na ang "BORBAQUE" ay mangyaring palitan at gawing "BAREBAQUE". Sapagkat. 

Thank you Patricia and Karl!

For more information, Like Pepe's Meat on Facebook!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

padding

Padding